امیر گوهرشادی

دانشجوی علوم کامپیوتر در IST Austria و Georgia Tech
شنبه, ۲۵ آذر ۱۳۹۱، ۱۱:۵۰ ب.ظ

آزادی

درود

متأسفم که باید دوستانی را که منتظر بودند تا من یه پست سیاسی بذارم ناامید کنم. :) 

این پست رو نوشتم که در مورد یه سری مواردی که از نظر من اشتباهاتیه که ما، کاربران و توسعه‌دهنده‌های نرم‌افزارهای آزاد، عمومن مرتکب می‌شیم نظرم رو بگم.

آشنایی من با FSF و عضویتم

اولین باری که اسم FSF رو شنیدم و در مورد نرم‌‌افزارهای آزاد اطلاعاتی به دست آوردم حدود ۵ سال پیش بود. الآن ۳ ساله که رسمن عضو این خانواده‌ی بزرگ برنامه نویسان و کاربران «نواندیش» کامپیوتر هستم و همیشه تا جایی که تونستم به پروژه‌های «آزاد» و «اپن‌سورس» کمک کرده‌ام. در کل اعتقاد زیادی به فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد، فلسفه‌ی OpenSource و فلسفه‌ی اوبونتو دارم و همیشه سعی می‌کنم همه‌ی کارهامو (هر چند کوچک) به صورت آزاد (مثلن تحت GPL) منتشر کنم.

روی صحبت من در این پست با کسانی که می‌خواهند تازه با نرم‌افزارهای آزاد آشنا شوند نیست. اگر آشنایی کمی با نرم‌افزارهای آزاد دارید حتی پیشنهاد می‌کنم ادامه‌ی این پست را نخوانید. روی صحبت من با افرادی است که مثل خودم عضو جامعه‌ی FSS (حمایت‌کنندگان از نرم‌افزارهای آزاد) هستند، حالا چه رسمن عضو گروهی باشند و چه فقط از روی علاقه از نرم‌افزارهای آزاد حمایت کنند.


بهشت نسازیم

معمولن وقتی ما می‌خواهیم به یک نفر که هیچ اطلاعی در مورد نرم‌افزارهای آزاد (به خصوص لینوکس «تقریبن آزاد») ندارد لینوکس و فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد را معرفی کنیم، بارها در صحبت‌هایمان به این نکته تأکید می‌کنیم که «این عالی نیست؟» یا «فکر نمی‌کنی این بهترین فلسفه‌ی جهانه؟» یا یه سری چیز این‌طوری. باید همیشه در نظر داشته باشید که نرم‌افزارهای آزاد واقعن اون چیزی نیستن که کسی که اولین بار در موردشون می‌شنوه تصور می‌کنه. پس بهتره وقتی داریم در مورد نرم‌افزارهای آزاد حرف می‌زنیم جانب عدالت رو رعایت کنیم.


نرم‌افزارهای آزاد همیشه بهترین نیستند

اکثر حمایت‌کنندگان از نرم‌افزارهای آزاد از این جمله‌ی افراطی یا چیزی مانند آن استفاده می‌کنند: «هر نرم‌افزاری را که در نظر بگیری، یک نرم‌افزار آزاد وجود دارد که کار آن نرم‌افزار را حداقل به همان خوبی انجام می‌دهد»

این مخصوصن وقتی مشهودتر می‌شه که یه نفر که تازه داره با لینوکس آشنا می‌شه (یا هیچ آشنایی نداره) از ما در مورد نرم‌افزارهای مشابه فتوشاپ در لینوکس می‌پرسه. به جرأت می‌گم که همه‌ی ما از روی عادت و اعتقاد می‌گیم که نرم‌افزار gimp وجود داره که خیلی بهتر از فتوشاپه.

برای یک گرافیست که علاوه بر گرافیست بودن یک کاربر حرفه‌ای کامپیوتر هم هست، gimp واقعن بهتره ولی وقتی یه گرافیست معمولی رو در نظر بگیریم که واقعن تسلط زیادی به کامپیوتر (به خصوص لینوکس) نداره، اون‌وقت می‌بینیم که gimp نه تنها برتری خاصی بر فتوشاپ نداره بلکه بسیار ضعیف‌تره. 

خب حالا در نظر بگیرید که به یه چنین فردی استفاده از لینوکس و gimp رو پیشنهاد کنیم. تنها کاری که کرده‌ایم متنفر کردن یه نفر از لینوکس بوده.


توسعه‌طلب نباشیم

گسترش فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد دقیقن مثل گسترش آزادی باید با توجه به خود آزادی باشه. انتظار نداشته باشیم که چیزی که ما قبول داریم را همه قبول داشته باشند. برای یه آدم معمولی (Every day Jack and Joe) خارجی تنها مزیتی که در نرم‌افزارهای آزاد وجود داره مجانی بودنشونه. برای یه آدم معمولی ایرانی که در کشوری زندگی می‌کنه که CR رعایت نمی‌شه اون مزیت هم وجود نداره. واقعن برای کسی که هیچی از برنامه‌نویسی و کدینگ نمی‌فهمه، «اپن‌سورس» بودن چیز مهمی نیست و اکثر مردم که استفاده‌ی خیلی کمی از کامپیوترشون می‌کنن هیچ‌وقت نیازی به این «آزادی» که ما براش نه تنها تبلیغ می‌کنیم که حتی می‌جنگیم ندارن. خلاصه این که آزادی، زورکی نمی‌شود و نمی‌شود کسی را به زور به بهشت فرستاد. پس وقتی کسی مایل به استفاده از نرم‌افزارهای آزاد نیست مجبورش نکنیم (زیادی اصرار کردن هم همون مجبور کردنه).


GPL را بخوانیم

به سختی می‌توان تصور کرد که کسی برای نرم‌افزارهای آزاد تبلیغ کند و نامی از GPL (که چنین دعوای بزرگی بر سر نسخه‌ی سوم آن به پا شده) نبرد. اما تقریبن همه‌ی ما می‌دانیم که تقریبن همه‌ی ما از GPL بی‌اطلاع هستیم. اکثر کاربران و سازندگان نرم‌افزارهای آزاد حتی بعد از سال‌ها استفاده از GPL حتی یک بار هم آن را نمی‌خوانند. این است که همان توهماتی که موقعی که اولین بار با این فلسفه آشنا می‌شده‌اند در ذهن آن‌ها شکل گرفته‌است (به علت تبلیغات اشتباه یک FSS دیگر) را بارها و بارها انتقال می‌دهند.

من از همه‌ی شما به عنوان یه دوست خواهش می‌کنم که یه بار GPL رو به دقت بخونین.


می‌خواستیم دعوا نشود!

من وقتی از فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد استقبال کردم و به FSS و FSF پیوستم تصوری از نرم‌افزارهای آزاد داشتم که اکثر ما داریم. آن تصور این بود «Developing software without GREED» (ساختن نرم‌افزار بدون حرص و آز). یعنی برداشت من از نرم‌افزارهای آزاد و از GPL و از همه‌ی اون صفحاتی که به صورت Valid HTML در fsf.org و gnu.org نوشته شده است این بود که نرم‌افزارهای آزاد، به علت توزیع به صورت مجانی، هرگز دچار جنگ Patent‌ها نمی‌شوند. برداشتم این بود که نرم‌افزار آزاد چون سود مالی مستقیم نداره و یه جورایی عام‌المنفعه حساب می‌شه دیگه جایی برای دعوا کردن هم نداره. اما خیلی زود با دیدن دعوا بر سر این که Linux بگوییم یا GNU/Linux یا LiGNUx یا GNU/Linux/X به این پی بردم که حتی وقتی مسجد هم می‌سازی برایت مهم است که اسمت سر درش باشد! :)

وقتی به یه تازه‌کار در مورد نرم‌افزارهای آزاد توضیح می‌دهیم، این توضیح را هم بدهیم که آزاد به معنی «آرمانی» نیست. هر چند این دعواها هرگز باعث نخواهد شد که من از بنیاد نرم‌افزار آزاد یا بنیاد لینوکس حمایت نکنم.


جوگیر نشویم

«بیماری» شایع در بین کاربران نرم‌افزارهای آزاد، جوگیر بودن آن‌ها در مورد نرم‌افزارهای مورد استفاده است. مثلن کاربران اوبونتو دوست دارند بگویند اوبونتو دارد پیشرفت می‌کند هر چند ته دلشان می‌دانند که از 10.10 به این‌طرف پیشرفتی ندیده‌اند. (خودم 12.04 استفاده می‌کنم ولی راضی نیستم) -- منظورم از کاربران، کسانی است که از چند سال قبل با اوبونتو بوده‌اند. تازه‌کارها عقاید خودشونو دارن.

گاهی ما فکر می‌کنیم استاندارد کار کردن و درست کار کردن آسان است. ما وقتی یک HTMLکار حرفه‌ای هستیم که همه‌ی صفحاتمون به صورت دیفالت Valid HTML از کار در می‌آید (و البته چکش هم می‌کنیم) انتظار داریم که بقیه هم بتوانند این کار را بکنند ولی اگر منصفانه به قضیه بنگریم، اکثر ملت با استفاده از یک HTML Editor ساده صفحه‌ی وب طراحی می‌کنند و این که از همه بخواهیم Valid HTML کار بشوند فقط باعث می‌شود سرعت رشد اینترنت کم شود.

گاهی بد نیست خود ما هم از بعضی از این استانداردها کوتاه بیاییم. مثلن استانداردهای نانوشته‌ای به نام «اصول مهندسی نرم‌افزار» که به راحتی در ACM ICPC باعث عقب افتادن تیم شما می‌شود یا تعهد الکی و بی‌دلیل به یک ادیتور خاص برای برنامه‌نویسی (که VIM و Emacs مثل استقلال و پرسپولیس شده‌اند برای ما). درک کنیم که هدف این است که با نهایت سهولت و دقت کاری قابل قبول ارائه دهیم. پس نباید تعهدی به نرم‌افزار خاصی داشته باشیم. نرم‌افزار که دین نیست! من به شخصه هرگز از ویندوز استفاده نخواهم کرد چون شدت غیراستاندارد بودنش منو آزار می‌ده، اما هیچ دلیلی نمی‌بینم که تمام زندگیمو محدود به نرم‌افزارهای آزاد کنم هر چند که در شرایط مساوی، نرم‌افزارهای آزاد را ترجیح می‌دهم.

اینجا چیزی از قسمت Help نرم‌افزار LyX (ادیتور مورد علاقه‌ام برای LaTeX) نقل می‌کنم:

شما می‌توانید با LaTeX یک بیلبرد طراحی کنید یا برای مادرتون که در یه ایالت دیگه زندگی می‌کنه نامه بنویسید ولی همیشه راه ساده‌تری هم برای این کارها هست. کسی برای رفتن به خیابان کناری از جت شخصی استفاده نمی‌کند.


توسعه‌ی سریع و کاربرمحور فقط مزیت نیست

وقتی در مورد نرم‌افزارهای آزاد حرف می‌زنیم، همیشه این را می‌گوییم که جامعه‌ی کاربران (community) یک نرم‌افزار آزاد را گسترش می‌دهد، پس مثلن گسترش Firefox خیلی سریع است و همیشه این را طوری می‌گوییم که انگار یک مزیت انکارنشدنی است. حال آن که با نگاهی به همین فایرفاکس می‌توان دید که این روش چقدر سردرگمی ایجاد می‌کند و گاهی تا چه حد باعث کندشدن مراحل رشد یک نرم‌افزار می‌شود. پس بیایید منصف باشیم.


به خودمان هم فکر کنیم!

تلاش‌های افرادی مثل ما در سال‌های اخیر باعث شده که گرایش به سمت نرم‌افزارهای آزاد به خصوص لینوکس افزایش پیدا کنه. اما اگر بخواهیم منصفانه به قضیه نگاه کنیم واقعن جوابی برای این سؤال که «آیا علاقه‌مند کردن دیگران به نرم‌افزارهای آزاد به خصوص لینوکس کار درستی است؟» نداریم.

سه سال پیش کاربران اوبونتو افرادی بودند که یا حرفه‌ای بودند و یا خیلی زود به کاربران حرفه‌ای تبدیل می‌شدند. وقتی به مشکلی بر می‌خوردیم و در یک فروم در مورد آن می‌پرسیدیم یا از گوگل استفاده می‌کردیم، به راحتی جوابی می‌گرفتیم که شدت ساده بودن بیان آن ما را نمی‌آزرد. مثلن جوابی مثل: install the package x. ولی امروز که اوبونتو عمومی‌تر شده است جوابی که می‌گیریم این‌طوری است: فلان منو را باز کن، آن‌جا کلیک کن و ... یا در حالت نادرتر ولی بهترش: sudo apt-get install x

خب من به عنوان یک کاربر نرمال (نه چندان حرفه‌ای) اوبونتو، نوع جواب اول رو ترجیح می‌دم و این که الآن اوبونتو به سیستم‌عاملی برای noobها تبدیل شده واقعن منو اذیت می‌کنه. (حتی علت عدم پیشرفتش رو هم همین می‌دونم)


پس بیایید آزادی را به کسانی عرضه کنیم که هم درک درستی از ارزش آن دارند، هم متقاضی آن هستند و هم لیاقت آن را دارند.


پ.ن: آیا این جمله هنوز درست است؟ آیا ما وظیفه داشتیم این جمله را درست نگه داریم؟ و هزاران سؤال دیگر...

Linux is an operating system made by hackers and geeks for hackers and geeks.


پ.ن.۲: می‌گن هر حرکتی محکوم به اینه که با افراط در اصولش از بین بره.


پ.ن.۳: دوستانی که دعوتنامه‌ی بیان می‌خوان یه ایمیل به من بزنن.



نوشته شده توسط (امیر کفشدار گوهرشادی)
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

امیر گوهرشادی

دانشجوی علوم کامپیوتر در IST Austria و Georgia Tech

بایگانی

آخرین مطالب

  • ۹۵/۰۴/۲۳
    OS
  • ۹۵/۰۳/۲۴
    KDE
۲۵ آذر ۹۱ ، ۲۳:۵۰

آزادی

درود

متأسفم که باید دوستانی را که منتظر بودند تا من یه پست سیاسی بذارم ناامید کنم. :) 

این پست رو نوشتم که در مورد یه سری مواردی که از نظر من اشتباهاتیه که ما، کاربران و توسعه‌دهنده‌های نرم‌افزارهای آزاد، عمومن مرتکب می‌شیم نظرم رو بگم.

آشنایی من با FSF و عضویتم

اولین باری که اسم FSF رو شنیدم و در مورد نرم‌‌افزارهای آزاد اطلاعاتی به دست آوردم حدود ۵ سال پیش بود. الآن ۳ ساله که رسمن عضو این خانواده‌ی بزرگ برنامه نویسان و کاربران «نواندیش» کامپیوتر هستم و همیشه تا جایی که تونستم به پروژه‌های «آزاد» و «اپن‌سورس» کمک کرده‌ام. در کل اعتقاد زیادی به فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد، فلسفه‌ی OpenSource و فلسفه‌ی اوبونتو دارم و همیشه سعی می‌کنم همه‌ی کارهامو (هر چند کوچک) به صورت آزاد (مثلن تحت GPL) منتشر کنم.

روی صحبت من در این پست با کسانی که می‌خواهند تازه با نرم‌افزارهای آزاد آشنا شوند نیست. اگر آشنایی کمی با نرم‌افزارهای آزاد دارید حتی پیشنهاد می‌کنم ادامه‌ی این پست را نخوانید. روی صحبت من با افرادی است که مثل خودم عضو جامعه‌ی FSS (حمایت‌کنندگان از نرم‌افزارهای آزاد) هستند، حالا چه رسمن عضو گروهی باشند و چه فقط از روی علاقه از نرم‌افزارهای آزاد حمایت کنند.


بهشت نسازیم

معمولن وقتی ما می‌خواهیم به یک نفر که هیچ اطلاعی در مورد نرم‌افزارهای آزاد (به خصوص لینوکس «تقریبن آزاد») ندارد لینوکس و فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد را معرفی کنیم، بارها در صحبت‌هایمان به این نکته تأکید می‌کنیم که «این عالی نیست؟» یا «فکر نمی‌کنی این بهترین فلسفه‌ی جهانه؟» یا یه سری چیز این‌طوری. باید همیشه در نظر داشته باشید که نرم‌افزارهای آزاد واقعن اون چیزی نیستن که کسی که اولین بار در موردشون می‌شنوه تصور می‌کنه. پس بهتره وقتی داریم در مورد نرم‌افزارهای آزاد حرف می‌زنیم جانب عدالت رو رعایت کنیم.


نرم‌افزارهای آزاد همیشه بهترین نیستند

اکثر حمایت‌کنندگان از نرم‌افزارهای آزاد از این جمله‌ی افراطی یا چیزی مانند آن استفاده می‌کنند: «هر نرم‌افزاری را که در نظر بگیری، یک نرم‌افزار آزاد وجود دارد که کار آن نرم‌افزار را حداقل به همان خوبی انجام می‌دهد»

این مخصوصن وقتی مشهودتر می‌شه که یه نفر که تازه داره با لینوکس آشنا می‌شه (یا هیچ آشنایی نداره) از ما در مورد نرم‌افزارهای مشابه فتوشاپ در لینوکس می‌پرسه. به جرأت می‌گم که همه‌ی ما از روی عادت و اعتقاد می‌گیم که نرم‌افزار gimp وجود داره که خیلی بهتر از فتوشاپه.

برای یک گرافیست که علاوه بر گرافیست بودن یک کاربر حرفه‌ای کامپیوتر هم هست، gimp واقعن بهتره ولی وقتی یه گرافیست معمولی رو در نظر بگیریم که واقعن تسلط زیادی به کامپیوتر (به خصوص لینوکس) نداره، اون‌وقت می‌بینیم که gimp نه تنها برتری خاصی بر فتوشاپ نداره بلکه بسیار ضعیف‌تره. 

خب حالا در نظر بگیرید که به یه چنین فردی استفاده از لینوکس و gimp رو پیشنهاد کنیم. تنها کاری که کرده‌ایم متنفر کردن یه نفر از لینوکس بوده.


توسعه‌طلب نباشیم

گسترش فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد دقیقن مثل گسترش آزادی باید با توجه به خود آزادی باشه. انتظار نداشته باشیم که چیزی که ما قبول داریم را همه قبول داشته باشند. برای یه آدم معمولی (Every day Jack and Joe) خارجی تنها مزیتی که در نرم‌افزارهای آزاد وجود داره مجانی بودنشونه. برای یه آدم معمولی ایرانی که در کشوری زندگی می‌کنه که CR رعایت نمی‌شه اون مزیت هم وجود نداره. واقعن برای کسی که هیچی از برنامه‌نویسی و کدینگ نمی‌فهمه، «اپن‌سورس» بودن چیز مهمی نیست و اکثر مردم که استفاده‌ی خیلی کمی از کامپیوترشون می‌کنن هیچ‌وقت نیازی به این «آزادی» که ما براش نه تنها تبلیغ می‌کنیم که حتی می‌جنگیم ندارن. خلاصه این که آزادی، زورکی نمی‌شود و نمی‌شود کسی را به زور به بهشت فرستاد. پس وقتی کسی مایل به استفاده از نرم‌افزارهای آزاد نیست مجبورش نکنیم (زیادی اصرار کردن هم همون مجبور کردنه).


GPL را بخوانیم

به سختی می‌توان تصور کرد که کسی برای نرم‌افزارهای آزاد تبلیغ کند و نامی از GPL (که چنین دعوای بزرگی بر سر نسخه‌ی سوم آن به پا شده) نبرد. اما تقریبن همه‌ی ما می‌دانیم که تقریبن همه‌ی ما از GPL بی‌اطلاع هستیم. اکثر کاربران و سازندگان نرم‌افزارهای آزاد حتی بعد از سال‌ها استفاده از GPL حتی یک بار هم آن را نمی‌خوانند. این است که همان توهماتی که موقعی که اولین بار با این فلسفه آشنا می‌شده‌اند در ذهن آن‌ها شکل گرفته‌است (به علت تبلیغات اشتباه یک FSS دیگر) را بارها و بارها انتقال می‌دهند.

من از همه‌ی شما به عنوان یه دوست خواهش می‌کنم که یه بار GPL رو به دقت بخونین.


می‌خواستیم دعوا نشود!

من وقتی از فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد استقبال کردم و به FSS و FSF پیوستم تصوری از نرم‌افزارهای آزاد داشتم که اکثر ما داریم. آن تصور این بود «Developing software without GREED» (ساختن نرم‌افزار بدون حرص و آز). یعنی برداشت من از نرم‌افزارهای آزاد و از GPL و از همه‌ی اون صفحاتی که به صورت Valid HTML در fsf.org و gnu.org نوشته شده است این بود که نرم‌افزارهای آزاد، به علت توزیع به صورت مجانی، هرگز دچار جنگ Patent‌ها نمی‌شوند. برداشتم این بود که نرم‌افزار آزاد چون سود مالی مستقیم نداره و یه جورایی عام‌المنفعه حساب می‌شه دیگه جایی برای دعوا کردن هم نداره. اما خیلی زود با دیدن دعوا بر سر این که Linux بگوییم یا GNU/Linux یا LiGNUx یا GNU/Linux/X به این پی بردم که حتی وقتی مسجد هم می‌سازی برایت مهم است که اسمت سر درش باشد! :)

وقتی به یه تازه‌کار در مورد نرم‌افزارهای آزاد توضیح می‌دهیم، این توضیح را هم بدهیم که آزاد به معنی «آرمانی» نیست. هر چند این دعواها هرگز باعث نخواهد شد که من از بنیاد نرم‌افزار آزاد یا بنیاد لینوکس حمایت نکنم.


جوگیر نشویم

«بیماری» شایع در بین کاربران نرم‌افزارهای آزاد، جوگیر بودن آن‌ها در مورد نرم‌افزارهای مورد استفاده است. مثلن کاربران اوبونتو دوست دارند بگویند اوبونتو دارد پیشرفت می‌کند هر چند ته دلشان می‌دانند که از 10.10 به این‌طرف پیشرفتی ندیده‌اند. (خودم 12.04 استفاده می‌کنم ولی راضی نیستم) -- منظورم از کاربران، کسانی است که از چند سال قبل با اوبونتو بوده‌اند. تازه‌کارها عقاید خودشونو دارن.

گاهی ما فکر می‌کنیم استاندارد کار کردن و درست کار کردن آسان است. ما وقتی یک HTMLکار حرفه‌ای هستیم که همه‌ی صفحاتمون به صورت دیفالت Valid HTML از کار در می‌آید (و البته چکش هم می‌کنیم) انتظار داریم که بقیه هم بتوانند این کار را بکنند ولی اگر منصفانه به قضیه بنگریم، اکثر ملت با استفاده از یک HTML Editor ساده صفحه‌ی وب طراحی می‌کنند و این که از همه بخواهیم Valid HTML کار بشوند فقط باعث می‌شود سرعت رشد اینترنت کم شود.

گاهی بد نیست خود ما هم از بعضی از این استانداردها کوتاه بیاییم. مثلن استانداردهای نانوشته‌ای به نام «اصول مهندسی نرم‌افزار» که به راحتی در ACM ICPC باعث عقب افتادن تیم شما می‌شود یا تعهد الکی و بی‌دلیل به یک ادیتور خاص برای برنامه‌نویسی (که VIM و Emacs مثل استقلال و پرسپولیس شده‌اند برای ما). درک کنیم که هدف این است که با نهایت سهولت و دقت کاری قابل قبول ارائه دهیم. پس نباید تعهدی به نرم‌افزار خاصی داشته باشیم. نرم‌افزار که دین نیست! من به شخصه هرگز از ویندوز استفاده نخواهم کرد چون شدت غیراستاندارد بودنش منو آزار می‌ده، اما هیچ دلیلی نمی‌بینم که تمام زندگیمو محدود به نرم‌افزارهای آزاد کنم هر چند که در شرایط مساوی، نرم‌افزارهای آزاد را ترجیح می‌دهم.

اینجا چیزی از قسمت Help نرم‌افزار LyX (ادیتور مورد علاقه‌ام برای LaTeX) نقل می‌کنم:

شما می‌توانید با LaTeX یک بیلبرد طراحی کنید یا برای مادرتون که در یه ایالت دیگه زندگی می‌کنه نامه بنویسید ولی همیشه راه ساده‌تری هم برای این کارها هست. کسی برای رفتن به خیابان کناری از جت شخصی استفاده نمی‌کند.


توسعه‌ی سریع و کاربرمحور فقط مزیت نیست

وقتی در مورد نرم‌افزارهای آزاد حرف می‌زنیم، همیشه این را می‌گوییم که جامعه‌ی کاربران (community) یک نرم‌افزار آزاد را گسترش می‌دهد، پس مثلن گسترش Firefox خیلی سریع است و همیشه این را طوری می‌گوییم که انگار یک مزیت انکارنشدنی است. حال آن که با نگاهی به همین فایرفاکس می‌توان دید که این روش چقدر سردرگمی ایجاد می‌کند و گاهی تا چه حد باعث کندشدن مراحل رشد یک نرم‌افزار می‌شود. پس بیایید منصف باشیم.


به خودمان هم فکر کنیم!

تلاش‌های افرادی مثل ما در سال‌های اخیر باعث شده که گرایش به سمت نرم‌افزارهای آزاد به خصوص لینوکس افزایش پیدا کنه. اما اگر بخواهیم منصفانه به قضیه نگاه کنیم واقعن جوابی برای این سؤال که «آیا علاقه‌مند کردن دیگران به نرم‌افزارهای آزاد به خصوص لینوکس کار درستی است؟» نداریم.

سه سال پیش کاربران اوبونتو افرادی بودند که یا حرفه‌ای بودند و یا خیلی زود به کاربران حرفه‌ای تبدیل می‌شدند. وقتی به مشکلی بر می‌خوردیم و در یک فروم در مورد آن می‌پرسیدیم یا از گوگل استفاده می‌کردیم، به راحتی جوابی می‌گرفتیم که شدت ساده بودن بیان آن ما را نمی‌آزرد. مثلن جوابی مثل: install the package x. ولی امروز که اوبونتو عمومی‌تر شده است جوابی که می‌گیریم این‌طوری است: فلان منو را باز کن، آن‌جا کلیک کن و ... یا در حالت نادرتر ولی بهترش: sudo apt-get install x

خب من به عنوان یک کاربر نرمال (نه چندان حرفه‌ای) اوبونتو، نوع جواب اول رو ترجیح می‌دم و این که الآن اوبونتو به سیستم‌عاملی برای noobها تبدیل شده واقعن منو اذیت می‌کنه. (حتی علت عدم پیشرفتش رو هم همین می‌دونم)


پس بیایید آزادی را به کسانی عرضه کنیم که هم درک درستی از ارزش آن دارند، هم متقاضی آن هستند و هم لیاقت آن را دارند.


پ.ن: آیا این جمله هنوز درست است؟ آیا ما وظیفه داشتیم این جمله را درست نگه داریم؟ و هزاران سؤال دیگر...

Linux is an operating system made by hackers and geeks for hackers and geeks.


پ.ن.۲: می‌گن هر حرکتی محکوم به اینه که با افراط در اصولش از بین بره.


پ.ن.۳: دوستانی که دعوتنامه‌ی بیان می‌خوان یه ایمیل به من بزنن.

موافقین ۶ مخالفین ۰ ۹۱/۰۹/۲۵
امیر کفشدار گوهرشادی

نظرات  (۳)

"اوبونتو به سیستم‌عاملی برای noobها تبدیل شده واقعن منو اذیت می‌کنه"
"Linux is an operating system made by hackers and geeks for hackers and "geeks.

کلن اولش گفتین نخون ها ولی من وقتی یکی میگه این کارو نکن بدتر میرم سمت کاره! این 2 تا جمله بالاهم خیلی خوشم اومد :) 

پاسخ:
خودکشی نکن!
کسی برای رفتن به خیابان کناری از جت شخصی استفاده نمی‌کند.

این جمله هم خیلی خوب بود! 
پاسخ:
:)
آقای گوهرشادی شما بین اوبنتو و لینوکس مینت کدوم رو پیشنهاد می کنید؟ من خیلی گشتم تو اینترنت ولی خوب زیاد برتری یکی نسبت به اون یکی رو پیدا نکردم! 
پاسخ:
فرق زیادی ندارن
هر دو تا شو امتحان کن ببین با کدوم راحت‌تری

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی